ya zara

یک ساختمان، آهن هایی که به عنوان ستون گذاشته می شود تا فشار آجرها وسیمان ها و…. را تحمل کند می باشد، اگر این زیر ساخت وستون ها خوب گذاشته نشود وجنس مرغوب نباشد، ساختمان فرو کش کرده و خسارت های مالی وجانی بوجود می آورد.
نقش مادران در شرایط جنگ تحمیلی سوم هم مانند ساختمان می باشد و مادران ستون و مرکز خانواده به شمار می آیند وبا مدیریت برنامه های زندگی، اعم از مدیریت اجتماعی، رفاهی، عاطفی و…. فضای گرم و صمیمی، بدون تنش در منزل ایجاد می کنند.
زنان که نیمی از مسولیت های زندگی را بر دوش می کشند، چه در داخل و چه در خارج هم پای مردان سختی های زندگی را متحمل شده اند، درجنگ تحمیلی نیز شاهد حضور مستقیم و غیر مستقیم آنان در صحنه بوده ایم. یک زن چه در جایگاه همسر و مادر خانواده، وظیفه ی مراقبت از سلامت روحی و روانی اعضای خانواده را بر عهده می گیرد تا در شرایط جنگی هیچ کدام از اعضای خانواده ضربه نخورد.

نقش مادران در شرایط جنگ

تحمیلی سوم

در هر بحران ملی، مادران یکی از مهم‌ترین ستون‌های استقامت خانواده و جامعه هستند. در شرایط جنگ تحمیلی سوم، نقش مادران تنها به مراقبت از فرزندان محدود نمی‌شود؛ بلکه آن‌ها در مدیریت اضطراب، حفظ آرامش خانه، تقویت روحیه اعضای خانواده و انتقال امید، نقشی حیاتی بر عهده دارند. حضور آگاهانه و مسئولانه مادران می‌تواند از شدت آسیب‌های روانی و اجتماعی جنگ بکاهد و به حفظ انسجام خانواده کمک کند. 

نقش مادران در حفظ آرامش روانی

خانواده
 

یکی از مهم‌ترین وظایف مادران در شرایط جنگ، ایجاد ثبات روانی در خانه است. در زمان ناامنی، کودکان و حتی بزرگسالان به شدت تحت تأثیر اخبار، صداها و فضای پرتنش قرار می‌گیرند. مادر با رفتار آرام، گفت‌وگوی اطمینان‌بخش و مدیریت صحیح احساسات، می‌تواند فضای خانه را از اضطراب دور نگه دارد.

مادرانی که در چنین شرایطی کنترل هیجانات خود را حفظ می‌کنند، به فرزندانشان نیز می‌آموزند که چگونه با ترس و نگرانی کنار بیایند. این موضوع به‌ویژه برای کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا تجربه جنگ می‌تواند آثار بلندمدت روانی بر آن‌ها بگذارد.

نقش مادران در حمایت عملی و تداوم 

زندگی روزمره

در شرایط جنگ تحمیلی سوم، زندگی روزمره ممکن است با اختلال در آب، برق، تغذیه، آموزش و ارتباطات روبه‌رو شود. در این وضعیت، مادران اغلب نخستین افرادی هستند که برای تنظیم امور خانه اقدام می‌کنند.
از تهیه و ذخیره مواد ضروری گرفته تا رسیدگی به بهداشت، تغذیه و ایمنی فرزندان، همه بخشی از مسئولیت‌های مهم مادران است. این مدیریت عملی باعث می‌شود خانواده بتواند حتی در شرایط دشوار نیز به زندگی ادامه دهد.
همچنین مادران نقش مهمی در آموزش نکات ایمنی به کودکان دارند. آموزش اینکه در زمان خطر چه کنند، چگونه از خود مراقبت کنند و به چه کسی اعتماد داشته باشند، از وظایف مهم مادران در روزهای بحرانی است.

  نقش مادران در انتقال امید، صبر و

هویت ملی

مادران فقط مدیران خانه نیستند؛ آن‌ها حاملان فرهنگ، صبر و امید نیز هستند. در روزهای جنگ، مادر می‌تواند با گفتار و رفتار خود روحیه مقاومت را در خانواده زنده نگه دارد.
وقتی مادر از آینده سخن می‌گوید، از ارزش زندگی، همبستگی و حفظ انسانیت یاد می‌کند، در واقع به فرزندانش هویت و جهت می‌دهد. این نقش تربیتی در زمان جنگ، از هر زمان دیگری مهم‌تر است.
 

مادران با تکیه بر ایمان، تجربه، و عشق به فرزندانشان می‌توانند به نماد استقامت تبدیل شوند. در بسیاری از جوامع، همین مادران بوده‌اند که با فداکاری، نسل‌هایی مقاوم و آگاه پرورش داده‌اند.

 نتیجه‌گیری

نقش مادران در شرایط جنگ تحمیلی سوم، نقشی چندبعدی و حیاتی است. آن‌ها هم‌زمان از خانواده مراقبت می‌کنند، آرامش روانی را حفظ می‌کنند، نیازهای روزمره را مدیریت می‌کنند و امید را در دل اعضای خانواده زنده نگه می‌دارند.
بدون تردید، بررسی و قدرشناسی از این نقش ارزشمند می‌تواند به درک بهتر از تاب‌آوری اجتماعی در دوران بحران کمک کند.

از آن جا که کودکان روحیه ی شکننده و آسیب پذیری نسبت به عوامل روحی و روانی از جمله تحولات روز جامعه دارندبیشتر آسیب می بینند، البته می توان بیان کرد که با کودکان درباره جنگ رمضان صحبت کردن کار بسیار دشواری است که تنها خانواده به خصوص والدین می توانند کمی، این دشواری را آسان گردانند.
صحبت های عاطفی والدین نقش مهمی در کم کردن در گیری های ذهنی کودکان داردومی تواند کودک را به مرز آرامش برساندو با بیان داستان های قرآنی کودکانه به آن درس آزادی را فهماند که زندگی همیشه هموار نیست وپستی و بلندی دارد حتی در شرایط جنگی نباید دست از توسل و توکل به خدا برداشت وبا ارسال کمک های مردمی به هم نوعان به او درس صبر و استقامت در شرایط سخت را می توان آموخت و او را نسبت به عوامل بیرونی همچون جنگ، گلوله، خمپاره، موشک و… واکسینه کرد و از کودکی بذر بخشش را در قلب او کاشت. 

 
چگونه با کودکان درباره جنگ

رمضان صحبت کنیم

 
معرفی مفهوم جنگ و دلیل وقوع

آن به زبان ساده

 گفت‌وگو را با مفاهیم آشنایی که کودک در زندگی روزمره تجربه کرده است، آغاز کنید. برای مثال، می‌توانید از او بپرسید: «تا حالا پیش آمده با دوستت درباره چیزی اختلاف داشته باشی یا دعوا کنی؟ چطور آن را حل کردید؟»

تعریف جنگ: جنگ در مقیاسی بزرگ‌تر، مانند یک اختلاف بسیار عمیق و جدی بین گروه‌ها یا کشورهاست که به جای گفت‌وگو، به درگیری منجر شده است.

ریشه‌های جنگ رمضان: بدون ورود به جزئیات پیچیده سیاسی، به سادگی توضیح دهید که گاهی کشورها بر سر «داشتن یک سرزمین» یا «تفاوت در عقاید و باورها» دچار اختلاف‌های شدید می‌شوند که متأسفانه گاهی به جنگ می‌انجامد.
تاثیر جنگ بر مردم: مهم است که کودک بداند جنگ باعث سختی، درد و رنج برای مردم عادی و خانواده‌ها می‌شود. این درک، حس همدلی را در کودک تقویت می‌کند.

 تشریح مفاهیم کلیدی مانند رمضان،

شهادت و اسارت
 

ماه رمضان: این ماه را به عنوان زمانی برای عبادت، افزایش صبر، مهربانی و کمک به دیگران معرفی کنید. اگر صحبت در این ایام صورت می‌گیرد، بر جنبه‌های مثبت مانند همدلی با نیازمندان و اهمیت بخشش تأکید کنید.

شهادت: این مفهوم را به عنوان «فداکاری بزرگ برای دفاع از حق یا وطن» توضیح دهید. می‌توانید آن را با ویژگی‌های قهرمانان داستان‌ها یا شخصیت‌های مثبت و شجاعی که کودک می‌شناسد، مقایسه کنید تا بار معنایی ارزشمند آن منتقل شود. 

اسارت: اسارت به معنای از دست دادن آزادی و زندگی تحت کنترل دیگران است. برای درک بهتر کودک، به احساساتی مانند دلتنگی برای خانواده و خانه اشاره کنید و در نهایت، بر اهمیت و امید به «آزادی» تمرکز کنید.

تاکید بر انسانیت: در تمامی توضیحات، فارغ از هر نامی، بر ارزش جان انسان‌ها و لزوم احترام به زندگی و رنج ناشی از جنگ تأکید داشته باشید تا کودک دچار نگاه سیاه و سفید مطلق نشود.

 راهنمایی عملی برای والدین و پاسخ به

سوالات کودکان
 

گوش دادن فعال: به نگرانی‌ها و سوالات کودک با دقت گوش دهید. اجازه دهید او احساساتش را بیان کند بدون اینکه قضاوتش کنید یا به او بگویید «این‌ها مسائل بزرگ‌ترهاست».
استفاده از داستان و مثال: برای توضیح مفاهیم، از قدرت قصه‌گویی، نقاشی کشیدن یا مثال‌های ساده متناسب با سن کودک استفاده کنید. تصاویر بصری یا داستان‌های ساده می‌توانند مفاهیم انتزاعی را برای کودک قابل فهم‌تر کنند.

مدیریت احساسات: اگر کودک ابراز ترس، غم یا خشم کرد، کنارش باشید. به او اطمینان دهید که در کنار شما امنیت دارد و طبیعی است که نسبت به شنیدن اخبار تلخ، احساسات ناخوشایندی داشته باشد.
تمرکز بر امید و صلح: همواره بر این نکته تأکید کنید که انسان‌ها در نهایت باید به دنبال راه‌های صلح‌آمیز برای حل اختلافات باشند. آینده‌ای بهتر، در گرو درک متقابل و مهربانی است.

منابع معتبر: اگر سوالات کودک فراتر از دانش شما بود، از کتاب‌های کودکانه با موضوع صلح و دوستی یا راهنمایی‌های مشاوران تربیتی بهره بگیرید.

نکات مهم برای والدین:

از کلمات ساده و متناسب با سن کودک استفاده کنید.
از دادن جزئیات خشونت‌آمیز که باعث ایجاد ترس و اضطراب در کودک می‌شود، جداً خودداری کنید.
هدف نهایی، پرورش همدلی، صبر و نهادینه کردن ارزش‌های انسانی و صلح‌دوستی در کودک است.
 

همه ی ما انسان ها در شرایط مختلف دچار استرس می شویم و بدن ما فشارهای روانی زیادی را متحمل می شود، که این فشار وارد شده، نظم و تعادل زندگی روز مره ی ما را برهم می زند و مختل می کند.
کودکان هم در طی مراحل کودکی خود این استرس را تجربه می کنند وبعضی از آنان استرس وارد شده را از والدین مخفی کرده و در درون خود جای می دهند وبرخی با نشا نه های مختلف به بیرون بروز می دهند، و والدین نگران سلامت جسمی و روحی فرزندشان می باشند ودر صدد راه و چاره ایی برای درمان و رهایی از آن می شوند.
نشانه های استرس کودکان در جنگ تحمیلی سوم بر اساس عوامل بیرونی همچون: تیراندازی، اصابت موشک بر ساختمان ها، تعطیلی مدارس،فشار درسی ناشی از آموزش مجازی، بحث های خانوادگی، بیماری،طلاق و……. بوجود می آید وظهور می کند و کودکان درسنین مختلف دارای علائم مختلف فیزیکی و رفتاری همچون شب ادراری، مکیدن انگشت، کج خلقی غذایی، جیغ زدن، گریه کردن، وابسته بودن، کاهش تمرکز و… می باشند.

نشانه های استرس کودکان در

جنگ سوم 

وقتی کودکان در معرض جنگ، صدای انفجار، جابه‌جایی اجباری، ترس مداوم یا از دست دادن عزیزان قرار می‌گیرند، ممکن است دچار استرس شدید شوند. نشانه های استرس کودکان در جنگ همیشه آشکار نیستند؛ گاهی در قالب تغییر رفتار، افت تحصیلی، گوشه‌گیری یا حتی دردهای جسمی ظاهر می‌شوند. شناخت این علائم به والدین، مربیان و مراقبان کمک می‌کند تا به‌موقع حمایت لازم را فراهم کنند.

  علائم رفتاری و عاطفی استرس در کودکان

یکی از مهم‌ترین نشانه های استرس کودکان در جنگ، تغییرات رفتاری و احساسی است. کودک ممکن است ناگهان پرخاشگر، زودرنج یا بسیار ساکت شود. بعضی کودکان بیش از حد به والدین می‌چسبند و از تنها ماندن می‌ترسند. برخی دیگر ممکن است شب‌ها کابوس ببینند، از خواب بپرند یا نسبت به صداهای بلند واکنش شدید نشان دهند.

از نشانه‌های رایج در این بخش می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
- گریه‌های مکرر و بی‌دلیل
- ترس شدید از جدایی
- گوشه‌گیری و کاهش تمایل به بازی
- پرخاشگری یا لجبازی غیرعادی
- اضطراب، نگرانی و بی‌قراری

این علائم ممکن است در کودکان خردسال به شکل بازی‌های تکراری با موضوع جنگ، انفجار یا فرار نیز دیده شود.

  نشانه های جسمی و تغییرات روزمره

استرس در کودکان فقط روانی نیست و می‌تواند خودش را در بدن هم نشان دهد. بسیاری از والدین متوجه نمی‌شوند که دل‌درد، سردرد یا بی‌اشتهایی کودک ممکن است از استرس ناشی از جنگ باشد. تغییر در خواب و خوراک، یکی از مهم‌ترین نشانه‌هاست.

برخی از علائم جسمی و روزمره عبارت‌اند از:

- بی‌خوابی یا کابوس‌های شبانه
- کاهش یا افزایش اشتها
- دل‌درد، تهوع یا سردردهای تکراری
- شب‌ادراری در کودکانی که قبلاً این مشکل را نداشتند
- خستگی مداوم و کاهش انرژی
- افت تمرکز و بی‌علاقگی به درس یا فعالیت‌ها

اگر این علائم برای چند هفته ادامه پیدا کنند، بهتر است کودک از نظر روانی و جسمی بررسی شود.

  راه های کمک به کودک مضطرب در شرایط جنگ

برای کاهش اثرات استرس، مهم است که کودک احساس امنیت، ثبات و حمایت دریافت کند. حتی در شرایط سخت جنگ، رفتار آرام و قابل پیش‌بینی بزرگسالان می‌تواند به کودک کمک زیادی کند. صحبت کردن با زبان ساده و صادقانه درباره اتفاقات، بدون ایجاد ترس بیشتر، اهمیت زیادی دارد.

چند راهکار مفید:

- حفظ روتین‌های روزانه تا حد امکان
- گوش دادن به حرف‌های کودک بدون قضاوت
- دور نگه داشتن کودک از اخبار و تصاویر خشونت‌بار
- ایجاد فضای امن برای بازی و استراحت
- تشویق کودک به نقاشی، بازی و بیان احساسات
- در صورت تداوم علائم، مراجعه به روان‌شناس کودک

اگر کودک دچار حملات شدید ترس، سکوت طولانی، پرخاشگری شدید یا کناره‌گیری کامل شد، باید از متخصص کمک گرفت

.

نشانه های استرس کودکان در جنگ می تواند در رفتار، احساسات و حتی بدن کودک ظاهر شود. شناخت به‌موقع این علائم و فراهم کردن حمایت عاطفی، نقش مهمی در کاهش آسیب‌های روانی دارد. کودک در این شرایط بیش از هر چیز به امنیت، آرامش و حضور بزرگسالان قابل اعتماد نیاز دارد.

برای اطلاعات بیشتر به یاس سپید مراجعه کنید. 

همان طور که بزرکسالان به خاطر عوامل خارجی مثل تحصیل، کار، زندگی و… برآنان استرس وارد می شود، کودکان هم این استرس را به طریق دیگری تجربه می کنند، البته عوامل استرس کودکان، توقعات زیادی، مقایسه شدن با دیگران، اختلافات خانوادگی و… می باشد. برای مدیریت استرس کودکان در جنگ تحمیلی سوم باید با کودک صحبت شود وشرایط بوجود آمده جنگی را آرام آرام برای کودک توضیح داده وذهن او را آماده کنند تا بهتر و راحت تر قبول کند چون استرس وارده شده در جنگ سلامت ذهن و جسم او را به خطر می اندازد و او را پر خاشگر، عصبی و بی خواب می کند، اعتماد به نفس او را پایین می آورد. خانواده ها با مدیریت استرس پرخاشگری و عصبی بودن کودک را کاهش می دهند. خانواده ها در اوضاع جنگی بادر آغوش گرفتن وایجاد فضای امن وآرام می توانند به کودک بفهمانند که تنها نیستند و کنارشان هستند.

مدیریت استرس کودکان در جنگ
تحمیلی سوم
 

جنگ همواره یکی از تلخ‌ترین پدیده‌هایی است که آثار عمیق روانی، اجتماعی و عاطفی بر انسان‌ها به‌ویژه کودکان بر جای می‌گذارد. کودکان به دلیل حساسیت روحی و ناتوانی در درک کامل شرایط بحرانی، بیش از دیگران در معرض اضطراب، ترس و آسیب‌های روانی ناشی از جنگ قرار دارند. در شرایط جنگ تحمیلی سوم، حفظ آرامش روانی کودکان و کمک به مدیریت استرس آنان به یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های خانواده‌ها، معلمان و جامعه تبدیل شده است. ایجاد احساس امنیت، حمایت عاطفی و آموزش مهارت‌های مقابله با بحران می‌تواند نقش مهمی در کاهش آسیب‌های روحی کودکان داشته باشد.

 نقش خانواده و مدرسه در کاهش استرس
کودکان

اهمیت حمایت عاطفی والدین، ایجاد فضای آرام، گفت‌وگوی صحیح و نقش معلمان در افزایش احساس امنیت کودکان.

 راهکارهای تقویت تاب‌آوری و آرامش روانی
کودکان

معرفی روش‌هایی مانند بازی‌درمانی، آموزش مهارت‌های هیجانی، فعالیت‌های هنری و ایجاد امید برای مقابله با فشارهای روانی جنگ.

🌹شهیده عطیه اصلاحی

شهادت؛ شوخـے نیست
قلبتــــღــــــ را بو مـے کند
اگــــر بوے دنیـــــــــا را داد
رهایتــــــ مـے کنـد.

شهیده_عطیه_اصلاحی

درشرایط جنگی کودکان مانند بزرگسالان خود استرس راتجربه می کنند،. اما این استرس کمی متفاوت تر از استرس در بزرگسالان است. ک با تغییرات محیطی وفشارهای روانی وخانوادگی تشدید می شود. استرس کودکان در جنگ تحمیلی سوم در رفتار و روانشان تاثیر می گذارد. وبه شکل هلی مختلفی از جمله: سردرد، ترس، احساس نا امنی، خستگی، اختلال در خواب بروز می کند. مداومت این پیام ها در کودکان باعث کاهش تمرکز سوء تغذیه رفتارهای پر خاشگرانه وحساسیت می شود.
خانوادهرازجمله والدین با فراهم کردن فضای امن و آرام در خانه، صحبت کردن با کودک، بازی کردن، موجب کاهش استرس دز کودکان می شوند.
جنگ تاثیرات مخربی بر آموزش کودکان داردبا تخریب مدارس معلمان و کودکان قربانی جنگ می شوند این اختلال در آموزش و دور شدن دانش آموزان از فضای مدرسه فرصت های آینده کودکان محدود می شود و فقر و آسیب پذیری را افزایش می دهد، که مسولان با ایجاد مدارس سیار کمبود را جبران می کند.

استرس در کودکان به عنوان یکی از پیامدهای ناگوار جنگ، موضوعی است که نیازمند توجه ویژه والدین، مربیان و جامعه است. جنگ تنها ویرانی‌های فیزیکی به بار نمی‌آورد، بلکه زخم‌هایی عمیق بر روان کودکان بر جای می‌گذارد که ممکن است سال‌ها همراه آنان باقی بماند.

استرس کودکان در جنگ

تحمیلی    سوم

کودکان در شرایط جنگی، برخلاف بزرگسالان، همیشه نمی‌توانند احساسات خود را به زبان بیاورند و استرس را از طریق رفتارهایشان نشان می‌دهند. نشانه‌های شایع شامل بازگشت به رفتارهای دوران کودکی (مانند شب‌ادراری یا وابستگی شدید به والدین)، اختلالات خواب، کابوس‌های شبانه، گوشه‌گیری و سکوت طولانی‌مدت، و یا برعکس، پرخاشگری و تحریک‌پذیری غیرعادی است. همچنین برخی کودکان ممکن است به دلیل تجربه‌ی تروما، دچار اختلالات تمرکز در یادگیری شوند و یا نسبت به صداهای بلند (مانند صدای هواپیما یا بسته شدن در) واکنش‌های وحشت‌زده نشان دهند. شناسایی این علائم نخستین گام برای کمک به کودک است.

 تأثیرات روان‌شناختی طولانی‌مدت

استرس مداوم ناشی از جنگ، ساختار عصبی کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قرار گرفتن طولانی‌مدت در وضعیت «جنگ یا گریز»، سطح هورمون‌های استرس مانند کورتیزول را در بدن آنان بالا نگه می‌دارد که این امر می‌تواند منجر به اضطراب مزمن، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شود. کودکان ممکن است اعتماد خود را به دنیای پیرامون از دست بدهند و نسبت به آینده دچار بدبینی شوند. این ناامنی ذهنی می‌تواند در دوران بلوغ و بزرگسالی به شکل مشکلات ارتباطی، عدم اعتماد به نفس و دشواری در برقراری پیوندهای عاطفی سالم بروز کند. اگر این آسیب‌ها به موقع درمان نشوند، چرخه خشونت و آسیب روانی ممکن است به نسل‌های بعد نیز منتقل شود.

 راهکارهای حمایتی و ترمیم روانی

ایجاد «جزیره‌های امن» برای کودکان در شرایط بحرانی حیاتی است. حتی در میانه جنگ، برقراری روتین‌های روزانه ساده – مانند صرف وعده‌های غذایی در زمان مشخص یا اختصاص دقایقی برای بازی و نقاشی – به کودک حس ثبات می‌دهد. گوش دادن فعال به حرف‌های کودک بدون قضاوت، اطمینان‌بخشی مداوم درباره امنیت آنان، و محدود کردن دسترسی آنان به اخبار خشن و تصاویر جنگ، از راهکارهای مهم برای کاهش استرس است. علاوه بر این، بازی‌درمانی و مشارکت در فعالیت‌های گروهی که حس تعلق به جامعه را تقویت می‌کند، در بازسازی روحیه آنان بسیار مؤثر است. توجه داشته باشید که ثبات روانی والدین، مهم‌ترین سپر دفاعی کودک در برابر تروماست؛ بنابراین مراقبت از سلامت روان خود نیز برای حمایت از فرزندتان یک ضرورت است.

در نهایت، ترمیم روح کودکان جنگ‌زده نیازمند صبر، عشق بی‌پایان و در موارد حاد، کمک تخصصی روان‌شناسان است تا بتوانند دوباره به زندگی عادی بازگردند و امید را در قلب‌های کوچکشان زنده نگاه دارند.

برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت یاس سپید مراجعه کنید.